خسته از پرسه در خاک غريب

هميشه فکر کردم اگه روزی بخوام از راه نوشتن پول در بيارم از گشنگی نميميرم راستش وقتايی پیش میومد که فکر کنم به نوشتن ولی هيچ وقت جدی نشد خوب وقتی که تب وبلاگ نویسی بالا گرفت من هنوز هم تو فکر این بودم که حداقل یه بار قلممو امتحان کنم ولی خب مسائلی که همتون ميدونين مانع اين بود که اينجا بخوام شروع کنم.
اما حالا که اومدم توی يه محيط جديدو خب خيلی از ارزشهايی که تو ايران مال من بودن رو ديگه حتی نمی تونم برای بقيه ببينم مجبورم که اونها رو حداقل واسه خودم زنده نگه دارم واسه همينم اينجا شروع به نوشتن کردم .
فعلا تصميمم اينه که اينجا در مورد همه چيزايی که تو دلمه بنويسم ببينم بعدا چی پيش مياد.
من عاشق کی می تونم لايق خاک تو باشم من که ميميرم اگه که يه روزی از تو جدا شم
لايق عشق تو يک روز کمونو گذاشت تو جونش ولی باز پيش تو کم بود عشق آرش با کمونش
خوب باشيدو سرفراز
ايرانی باشيد